Mariahoeve genomineerd voor Buiten Gebeurt Hetbokaal
PUTTEN - Museumboerderij Mariahoeve aan de Kiefveldersteeg is een van de zes projecten die zijn genomineerd voor de Buiten Gebeurt Hetbokaal van de Stichting Vernieuwing Gelderse Vallei (SVGV). Vrijdag heeft de SVGV onder grote belangstelling de bijbehorende herinneringsplaat uitgereikt.
door Jolette van Eijden
De nominaties en de bokaal worden toegekend door de reconstructiecommissie van de SVGV. De projecten zijn onderdeel van een grootschalige `opknapbeurt' van het platteland in de Gelderse Vallei en Utrecht-Oost en dragen alle bij aan het verbeteren van de woon-, werk- en leefomgeving. Om bij het grote publiek aandacht te vragen voor deze grote opknapbeurt, is SVGV enige tijd geleden gestart met de campagne Buiten Gebeurt Het. Tientallen lopende projecten zijn door een twintigkoppige jury bezocht en beoordeeld op drie criteria: de mate waarin het project bijdraagt aan de doelen van de reconstructie, het innovatieve aspect en de mate van samenwerking.
Zes bijzondere projecten zijn uitgekozen en genomineerd voor de bokaal. Op 27 maart wordt bekendgemaakt welk project de winnaar is.
De zes genomineerde projecten zijn heel uiteenlopend van aard. Zo is er een project over de aanleg van natuurvriendelijke oevers langs het Valleikanaal en een project over de bouw van liniehutten (vakantiewoningen) met een theeschenkerij bij een boerderij in Woudenberg. Andere projecten betreffen een multifuctioneel centrum in Bennekom, een innovatieve manier van het uitbaggeren van sloten in Eemland en een serre-uitloop voor kippen in Kootwijkerbroek. En ten slotte dus de museumboerderij Mariahoeve, beheerd door het Puttens Historisch Genootschap.
Mariahoeve is een honderd jaar oude, oorspronkelijk gebleven boerderij, die is aangekocht door de gemeente en dankzij subsidies en met de hulp van vrijwilligers door het Puttens Historisch Genootschap is gerestaureerd en ingericht als museumboerderij. Om de exploitatie rond te krijgen, is er een theeschenkerij, bed & breakfastmogelijkheid en een minicamping met trekkershutten bij gebouwd.
In het juryrapport stond dat de Mariahoeve een typisch voorbeeld is van de boerderijen die een eeuw geleden bij tientallen werden gebouwd, en in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw bijna allemaal zijn verdwenen door de mechanisatie en schaalvergoting in de landbouw. Maar de Mariahoeve bleef zoals ze was: kleinschalig en met authentieke inventaris. Dankzij de inzet van tientallen vrijwilligers is het mogelijk geweest om dit erfgoed voor toekomstige generaties te behouden.
Wethouder Nico Gerritsen sprak vrijdag namens de gemeente en typeerde de Mariahoeve als een project waarin het heden het verleden verbindt met de toekomst. ,,Het is een combinatie van behouden verleden, leefbaar heden en toekomstgericht denken. Een project waar de Gelderse Vallei en wijde omtrek profijt van kan hebben. De nominatie is vooral een felicitatie aan de vrijwilligers en de beheerder”, aldus Gerritsen.
Steven van Hell, voorzitter van de Stichting Museumboerderij Kiefveldersteeg, is blij met deze nominatie en ziet het als een enorme stimulans en erkenning voor dit prachtige project en voor de vrijwilligers die er al tienduizend uren in hebben gestoken. ,,Het is gelukt om een mooi stukje cultuurhistorie te behouden voor het nageslacht. Want dat is waar we het voor doen”, zegt Van Hell. ,,Ik hoop de bokaal op 27 maart mee te kunnen nemen. Er wacht hier een mooi plekje.” Hij kreeg in de boerderij de bijbehorende herinneringsplaat overhandigd door jurylid Wilke Dekker, wethouder in Ede.
(terug naar boven)
Jubilerend Crescendo huldigt 'zilveren' lid tijdens miniconcert
PUTTEN - Accordeonvereniging Crescendo bestaat dertig jaar en dat vierde de vereniging afgelopen woensdag met een miniconcert in het theater van de Gabriëlschool. Tijdens dit concert werd een van de leden, Gerry de Haan-Hop, gehuldigd omdat zij 25 jaar lid is van de vereniging.
door Jolette van Eijden
Bij de huldiging kreeg Gerry de Haan als dank voor 25 jaar trouwe dienst en inzet een legpenning en een oorkonde uit handen van Arie van der Kraaij, afgevaardigde van de regio Gelderland van de Nederlandse Organisatie Voor Accordeon en Mondharmonica (Novam).
Gerry heeft bijna al die 25 jaar accordeon gespeeld, tot zij een paar jaar geleden haar accordeon terzijde moest zetten omdat zij door problemen met de ogen de muziek niet meer kon lezen. Maar ze bleef bij de vereniging en ging het slagwerk versterken. Nu ondersteunt Gerry de drummer met de tamboerijn of sambaballen. Ze voelt zich echt in haar element bij Crescendo en denkt er nog lang niet over om te stoppen. ,,Ik ben een echt verenigingsbeest”, zegt ze. Overigens kwam deze huldiging voor haar als volslagen verrassing.
Bea van Eldik, secretaris van Crescendo, gaf Gerry als dank voor al haar inzet in de afgelopen jaren een kettinkje met een bedeltje in de vorm van een accordeon. ,,Nu heb je toch altijd je accordeon bij je”, zei Van Eldik toen ze het kettinkje om Gerry's hals hing. Ze typeerde haar als een actief en trouw lid, die altijd klaar staat om de handen uit de mouwen te steken.
Gerry de Haan woont in Nijkerk en reist al 25 jaar op en neer om naar de repetities en uitvoeringen van Crescendo te komen. Omdat ze zelf niet meer kan autorijden, wordt ze de laatste jaren gebracht en gehaald door haar man Jerry, die overigens ook accordeon heeft gespeeld, twintig jaar lid is geweest van Crescendo, maar vijf jaar geleden is gestopt.
Crescendo is opgericht op 4 januari 1978. Een paar jaar geleden dreigde de vereniging ten onder te gaan door gebrek aan leden, maar na een doorstart werd de vereniging nieuw leven ingeblazen. Op het moment zijn er tien leden, en nieuwe leden zijn uitermate welkom, benadrukte secretaris Bea van Eldik in haar openingswoord.
Omdat Crescendo naar eigen zeggen een minivereniging is, was ook de bevriende zustervereniging Rapsodie uit Barneveld uitgenodigd om mee te spelen met dit jubileumconcert. Vijftien accordeonisten en twee slagwerkers speelden een gevarieerd programma voor de donateurs die waren uitgenodigd. De muzikanten stonden onder leiding van Sonja Veer, dirigente van beide verenigingen. De gespeelde nummers waren een mengeling van populair en klassiek. Hollandse liedjes als `Droomland' en `Wielewaal' werden afgewisseld met filmmuziek als `Bright Eyes' en zeemansliedjes als `Kleine café aan de haven'. Om de vriendschap tussen beide accordeonverenigingen te accentueren, speelde het gezelschap het nummer `Friends for Ever', een stuk van Jacob de Haan, gecomponeerd voor harmonie, fanfare en brassband en bewerkt voor accordeon. En speciaal voor Gerry speelden ze haar lievelingsnummer `Stay with me'.
(terug naar boven)
Pepers, paté en pijnboompitjes uit Putten
PUTTEN - Wethouder Frits Fabriek bracht vorige week donderdag met bedrijfscontactfunctionaris Piet Vermeer een bezoek aan D.S.Boom, fine food manufacturers bv, een productiebedrijf voor speciale delicatessen voor de (hotel)keuken. Verrast over wat er zich afspeelt achter die gevel waar hij al zo vaak langsgereden was, liet Fabriek zich alles vertellen over verse dragon op azijn, groene pepers op zout en eendenleverpaté met een streng imitatietruffel.
door Jolette van Eijden
D.S.Boom is al 35 jaar gevestigd aan de Handelsweg 5 in Putten. Tachtig jaar geleden werd het bedrijf in Amsterdam opgericht door de heer Boom, die kok was. Hij ontwikkelde destijds de imitatietruffel als vervanger van de bekende maar peperdure paddenstoel. Met dit product is het bedrijf nog steeds wereldwijd marktleider.
Net na de oorlog kwam Van Voorthuisen als compagnon in de zaak. Omdat het bedrijf in de binnenstad van Amsterdam steeds moeilijker bereikbaar werd, bouwde Van Voorthuisen in 1973 een nieuw onderkomen in Putten. Even daarvoor was zijn schoonzoon, Robert Fisscher, in de zaak gekomen. Nu zijn Fisscher en Marrie van Voorthuisen de eigenaars van dit familiebedrijf.
Het bedrijf maakt op een kleinschalige wijze producten voor de fijne keuken. Naast de imitatietruffel produceert D.S.Boom bijvoorbeeld patés, groene en roze peperkorrels, kappertjes en dragonblaadjes. Het bedrijf blikt deze producten in of zet ze op zuur. Hun producten brengen ze onder hun eigen merk Davy's op de markt.
Om een bredere markt te bedienen, doet D.S.Boom aan productontwikkeling, zolang het maar kleinschalig kan en het past in het assortiment bij de imitatietruffel. Rita van den Broek, directeur van D.S.Boom: ,,Onze producten waren in het verleden gericht op de Franse en Italiaanse keuken. Dat is in de loop der tijd maar een smal segment van de markt geworden. Daarom blijven we nieuwe producten ontwikkelen. Nu zijn we bijvoorbeeld bezig met een paté waaraan truffelconcentraat wordt toegevoegd.”
Sinds kort produceren ze naast hun eendenleverpaté in blik - een waardige vervanger van de in opspraak geraakte ganzenleverpaté - ook eendenpoten in blik voor de Zwitserse markt.
Tachtig procent van de productie wordt geëxporteerd naar afnemers in dertig landen.
D.S.Boom is een kleinschalig bedrijf en dat willen ze ook graag blijven. Zij kunnen kleine orders leveren waar grote bedrijven als Unilever niet aan kunnen beginnen.
Het bedrijf heeft zes man personeel en kent een heel gering verloop. Al wil het toeval dat ze juist nu op zoek zijn naar een productiemedewerker.
Uitbreidingsplannen heeft het bedrijf niet direct. Hooguit is er behoefte aan een overkapping voor opslag van producten.
Ten aanzien van de gemeente heeft Fisscher, desgevraagd door Fabriek, weinig wensen. Of het moet een oplossing voor her en der geparkeerde vrachtwagens zijn. Geregeld worden naast zijn kantoor vrachtwagens gestald en dat is Fisscher een doorn in het oog. Het probleem is bekend bij Fabriek. ,,Het is overal een probleem, niet alleen in Putten.”
(terug naar boven)
Jeugd-EHBO-diploma's uitgereikt op De Akker
PUTTEN - Twintig leerlingen van basisschool De Akker hebben vorige week woensdag het examen jeugd-EHBO gedaan. Met succes voor alle kinderen. De geslaagden kregen het Diploma Jeugd Eerste Hulp A en een button mee naar huis.
door Jolette van Eijden
Al vele jaren krijgen de leerlingen uit groep 8 van alle zestien basisscholen in Putten EHBO-lessen. Elly Rost en Janny Veldhuis van de EHBO-vereniging Putten coördineren en organiseren deze cursus voor de schooljeugd. Ze hebben contact met overkoepelende organisaties, regelen de gediplomeerde vrijwilligers en organiseren de examens. Zij zorgen er ook voor dat aan het begin van het schooljaar alle scholen de lesboekjes en het verbandmateriaal krijgen. De meeste scholen beginnen dan meteen met de theorielessen, andere wachten tot na de Cito-toets.
Over het algemeen verzorgen de scholen zelf de theorielessen. Vóór de herfstvakantie organiseert de EHBO-vereniging een lesavond, speciaal voor de leerkrachten en de jeugd-EHBO'-ers. Een van de kaderinstructeurs verzorgt deze les.
Na de herfstvakantie komen, waar nodig, de gediplomeerde vrijwilligers van de EHBO-vereniging op de scholen om te helpen bij de praktijklessen.
Tijdens de theorielessen krijgen de leerlingen informatie over onderwerpen als de bloedsomloop, het geraamte, het zenuwstelsel, vergiftiging, brandwonden, de huid en het spijsverteringsstelsel. In de praktijklessen leren ze wat ze moeten doen bij kleine ongevallen als een splinter in de hand, een vuiltje in het oog, een bloedneus, een uitgeslagen tand of een wespensteek. Daarnaast leren ze hoe te handelen bij brandwonden, verslikking of een gebroken arm of been. De leerlingen krijgen verband mee naar huis om te oefenen.
Na ongeveer twintig theorie- en praktijklessen gaan de kinderen examen doen. Een kaderinstructeur neemt het examen af, geassisteerd door gediplomeerde EHBO'ers. Alle leerlingen moeten tijdens het examen een handverband, vingerverband, knieverband of elleboogverband aanleggen en de arm rust en steun geven met een mitella of brede das. Ook moeten ze laten zien wat je moet doen als iemand is flauwgevallen of bewusteloos is.
Wat Elly Rost in al die jaren vooral is opgevallen, is het enthousiasme waarmee de leerlingen deze cursus volgen: ,,De reacties zijn altijd heel leuk. Ook reacties achteraf van leerlingen die het geleerde in de praktijk hebben kunnen brengen. Laatst vertelde een oud-leerling me trots dat hij tijdens een vakantie op een camping een gewonde heeft verzorgd zoals hij dat in de cursus had geleerd. Ik heb grote bewondering voor de vrijwilligers van de EHBO die dit werk al jaren belangeloos doen.”
De examens worden in de maanden januari tot en met april afgenomen. Op 17 januari beten de 35 leerlingen van school Bij de Bron het spits af. Ze zijn allemaal geslaagd en kregen een diploma mee naar huis. Vorige week woensdag waren de leerlingen van De Akker aan de beurt en vandaag doen de leerlingen van de Ichthusschool examen. De andere scholen volgen later dit jaar.
(terug naar boven)
Mariahoeve decor voor reclamespot van ANWB
PUTTEN - In de historische entourage van de museumboerderij Mariahoeve hebben vorige week woensdag filmopnamen plaatsgevonden voor een commercial van de ANWB. Dit alles onder kritisch toezicht van Steven van Hell, voorzitter van de Stichting Museumboerderij Kiefveldersteeg, en Hijmen van den Bor, beheerder van de Mariahoeve. Nee, vuur mochten de filmmakers echt niet gebruiken.
door Jolette van Eijden
Het verhaal van de commercial speelt zich voor een deel af op een boerderij, ongeveer eind jaren twintig van de vorige eeuw. Een jochie van een jaar of 10 komt met zijn ietwat gehavende fiets uit school, waar hij net zijn eerste verkeersles heeft gehad. Het zich manifesteren in het verkeer ging voor het jonge fietsertje blijkbaar moeilijk, maar zonder moeite parkeert hij de tractor van zijn vader in de schuur.
De commercial is onderdeel van de campagne `Kind en Verkeersveiligheid' die in het kader van het 125-jarig bestaan van de ANWB wordt gehouden. Met de commercial wil de jubilerende ANWB laten zien dat ze al sinds 1924 bezig is met verkeersveiligheid voor kinderen, de laatste jaren in de vorm van het project `Streetwise' voor scholen. Het verleden en het heden worden in de spot naast elkaar gezet.
Voor de productie van het filmpje werd gezocht naar een oude boerderij die de sfeer van de jaren twintig van de vorige eeuw uitstraalt. De regisseur was de Mariahoeve op het spoor gekomen doordat een productiemedewerker in een Amsterdamse boekwinkel het boek `Mariahoeve, Drie gezusters en de strijd om het bestaan' tegenkwam. Dát was de boerderij die ze zochten! Na een aantal oriënterende bezoeken kwamen Hijmen van den Bor en de producent van de spot tot overeenstemming.
Woensdag 5 maart was de draaidag. Er scheen een stralend zonnetje, maar dat was nou net niet de bedoeling. De sfeer van de jaren twintig moest sober en somber zijn. Daarom werden met behulp van hijskranen grote schermen in de lucht gehouden om het zonlicht te weren en er werd een regenkanon ingezet. Een koppel schapen, twee varkens en een stel kippen werden ingehuurd, een antieke tractor en Jannetje Ruiter met een `bels' voor de mestkar mochten het beeld completeren.
In een zogenaamde `tag-on', een spotje dat in hetzelfde reclameblok nog even terugkomt op de commercial, roept de ANWB kinderen en ouders op om verkeersonveilige situaties in hun eigen woonplaats te fotograferen en de foto's te uploaden naar de website van de ANWB.
Per provincie zal de ANWB een onveilige plek adopteren en deze in overleg met de betreffende gemeente veiliger maken. Op 16 april worden de reacties op de campagne als `lawaaipetitie' aangeboden aan minister Eurlings van Verkeer en Waterstaat.
De reclamespot duurt 30 seconde, de tag-on 15 seconden. Voor de opnamen van het historische gedeelte van de spot, maximaal 20 seconden, is een productieteam van 40 mensen een hele dag op de Mariahoeve bezig geweest. De commercial is te zien van 25 maart tot 16 april, een paar keer per dag bij de reclameblokken van de publieke omroepen, SBS en RTL.
(terug naar boven)
Buitenschoolse opvang met christelijke identiteit
PUTTEN - Knutselen kunnen de kinderen er volop, een televisie is er niet. Sinds 1 februari is er op basisschool De Schuilplaats buitenschoolse opvang geregeld. Vooralsnog alleen na schooltijd, dagelijks tot 18.00 uur en in de vakanties van 7.30 tot 18.00 uur. De opvang vindt plaats vanuit een christelijke levensovertuiging.
door Jolette van Eijden
Sinds dit schooljaar zijn basisscholen verplicht om buitenschoolse opvang (BSO) te regelen. Het bestuur van de school kan hierbij kiezen tussen uitbesteden van de opvang of deze in eigen beheer uitvoeren. De Schuilplaats valt met acht andere Puttense basisscholen voor Christelijk Nationaal Schoolonderwijs onder één bestuur. Uit een enquête onder de ouders van de tien scholen bleek dat er zeker behoefte is aan een BSO. Maar de ouders vonden het belangrijk dat de identiteit daarvan op één lijn zou liggen met die van de scholen en van de peuterspeelzaal `t Zwaluwennest. Daarop heeft het bestuur besloten de opvang in eigen beheer uit te voeren en een christelijke identiteit mee te geven vanuit de nieuwe Stichting Kinderopvang CNS.
Arianne Stoffer, hoofdleidster bij de BSO op De Schuilplaats, beseft dat dit voor het bestuur een hele stap is geweest. ,,Ik vind het heel positief dat het bestuur zijn verantwoordelijkheid neemt. Ze hadden ook kunnen zeggen: we bemoeien ons er niet mee en besteden het uit.”
Er werden professionals in de arm genomen om het geheel organisatorisch en pedagogisch op poten te zetten. Samen met de drie leidsters wordt nu nog gewerkt aan een pedagogisch beleidsplan. Stoffer: ,,Vanuit pedagogisch oogpunt hebben we bewust gekozen voor opvang per dagdeel en niet per uur. Voor de groepscohesie is dat beter.”
Bij de recente uitbreiding van basisschool De Schuilplaats was al rekening gehouden met extra ruimte voor de BSO en voor een dependance van peuterspeelzaal 't Zwaluwennest. Beneden is er een lokaal voor de peuters en een ruimte voor de opvang van kinderen van 4 tot en met 7 jaar. De kinderen van 8 tot en met 12 jaar krijgen op termijn de ruime zolder tot hun beschikking. Nu is er nog één groep, maar wanneer de animo groeit, wordt de groep gesplitst. In elke groep is er ruimte voor twintig kinderen.
,,De kinderen worden door de leidsters persoonlijk bij de scholen opgehaald”, meldt Stoffer. ,,We laten geen taxi rijden. Een bewuste keuze, omdat we het belangrijk vinden dat een vertrouwd persoon dat doet. Dat geeft een veilig gevoel. Kinderen leren om niet zomaar met een vreemde mee te gaan. Dan moet je als school ook het goede voorbeeld geven.”
De zolderruimte moet nog worden ingericht met uitdagend spelmateriaal, speciaal voor de grotere kinderen. Er staat al een tafelvoetbalspel en een paar degelijke tafels waarop ze kunnen knutselen en zelfs timmeren. De BSO-ruimte beneden ziet er vrolijk uit met mooi speelgoed en kasten vol knutselspullen. ,,Er is op niets bezuinigd. We mochten aanschaffen wat we wilden”, vertelt de leidster. ,,De kinderen houden erg van knutselen. We moeten ons realiseren dat het hún vrije tijd is. Zij mogen kiezen wat ze willen. Veel is mogelijk, maar niks moet.”
Niets in de ruimte doet denken aan de speciale identiteit van de opvang. Of het zou het ontbreken van een televisie moeten zijn. Waaruit blijkt dan de christelijke identiteit? Stoffer: ,,We willen het inderdaad eerst zonder televisie proberen. We gaan in onze omgang met de kinderen uit van de Bijbel en leren ze met respect en liefde met elkaar om te gaan. We hebben aandacht voor de christelijke feestdagen en draaien muziek van bijvoorbeeld Ellie en Rikkert. Ook zijn onze werkstukjes soms gericht op onderwerpen uit de Bijbel. Maar lang niet altijd, hoor. Verder willen we dat ouders er zeker van kunnen zijn dat hun kinderen bij film en computer niet worden blootgesteld aan zaken waar zij niet achter kunnen staan, zoals Harry Potter.”
Arianne Stoffer benadrukt dat de opvang openstaat voor iedereen, zolang de identiteit en de regels worden gerespecteerd. Voor meer informatie: telefoon 0341-429527 of e-mail zwaluwennest@gmail.com.
(terug naar boven)
Museumseizoen van start in De Tien Malen
PUTTEN - Wethouder Frits Fabriek opent donderdag 3 april bij de start van het toeristenseizoen een nieuwe expositie in historisch museum De Tien Malen. Het museum is uitgebreid met een kunstkamer waar werken van Puttense kunstenaars worden tentoongesteld. Maar ook andere onderdelen binnen het museum hebben een grondige facelift ondergaan.
door Jolette van Eijden
Zo straalt de opnieuw ingerichte boerenkeuken, ofwel de `geut', de sfeer van lang vervlogen tijden uit met originele apparatuur uit grootmoeders tijd. En op de afdeling archeologie is de laatste hand gelegd aan een enorme maquette die het leven van onze voorouders vanaf de prehistorie in beeld brengt.
In de nieuwe kunstkamer is een permanente expositie van Puttens aardewerk uit de eerste helft van de vorige eeuw, gemaakt door de kunstaardewerkfabriek De Lilliputter, pottenbakkerij Het Kruikje en pottenbakker Willem Stuurman. De collectie aardewerk omvat circa zestig voorwerpen die door erfenis en privéschenkingen in het bezit van het museum zijn gekomen. Daarnaast is er een tijdelijke expositie van aquarellen van de hand van Constance Hardeman. Het zijn tien stillevens en een serie van tien aquarellen van De Groene Scheg. Met deze serie is Constance in 2006 begonnen omdat ze iets typisch Puttens wilde schilderen. ,,De schilderijen van De Groene Scheg zijn al bijna historie, want de gemeente gaat het park reconstrueren”, vertelt Hardeman. ,,Sommige bomen die ik heb geschilderd worden binnenkort gekapt.”
Constance Hardeman is zo'n 40 jaar geleden begonnen met tekenen, hoofdzakelijk portretten. Maar dat doet ze nu niet meer. Ze schildert al 25 jaar, ook in opdracht. Onlangs heeft ze nog een aquarel voor een Italiaans restaurant gemaakt. ,,Zulk soort dingen vind ik erg leuk”, zegt ze. Hardeman kreeg van professionals in Utrecht en Harderwijk les in aquarelleren. Maar bovenal heeft ze heel veel geleerd van Netty Lanser uit Ermelo, van wie ze jarenlang privéles kreeg. Het liefst schildert ze stillevens, vooral glaswerk. ,,Mijn talent heb ik geërfd van mijn moeder, een echte Puttense. Ook mijn beide broers schilderen”, vertelt Hardeman. Deze tentoonstelling is haar tweede expositie.
Het museum is op 3 april al om 13.30 geopend voor publiek, maar de officiële opening door de wethouder vindt plaats om 16.00 uur. Tijdens de opening wordt ook de nieuwe toeristische folder over musea in Putten gepresenteerd en aangeboden aan de wethouder. Deze folder is een gezamenlijke uitgave van vier Puttense musea. Naast De Tien Malen zijn dit Landgoed Schovenhorst met de mooiste bomentuin van Nederland, museumboerderij Mariahoeve die ook aan kleinschalige recreatie doet, en het Putter Stoomgemaal dat onlangs geheel gerestaureerd is en nu in werkende staat is. Naast informatie over de musea is in de folder een fietsroute opgenomen die langs de vier musea voert. Verder wordt uitleg gegeven over kenmerkende bezienswaardigheden die de fietsers onderweg tegenkomen.
Museum De Tien Malen is te vinden aan de Garderenseweg 97 en is geopend op woensdag tot en met zaterdag van 13.30 tot 16.30 uur.
(terug naar boven)
Vijftig jaar Vrouwen van Nu
PUTTEN - De Puttense afdeling van Vrouwen van Nu bestaat vijftig jaar en heeft afgelopen donderdag tijdens het jubileumfeest twee `vrouwen van toen' in het zonnetje gezet. Het zijn Ali van Nijhuis-van Dasselaar en Wil Kleinendorst-van Beek, die samen met enkele anderen vijftig jaar geleden de Nederlandse Bond van Plattelandsvrouwen (NBvP) afdeling Putten hebben opgericht. De Plattelandsvrouwen van toen heten inmiddels Vrouwen van Nu, de grootste en oudste vrouwenorganisatie van Nederland.
door Jolette van Eijden
,,De leden zijn ook echt vrouwen van nu”, typeert Ali van Nijhuis het moderne karakter van de vereniging. ,,De structuur en het karakter van de vereniging is in die vijftig jaar hetzelfde gebleven, alleen de inhoud van de avonden is veranderd.”
Vijftig jaar geleden wilden de boerendochters Kleinendorst en Van Nijhuis, beiden 28 jaar en getrouwd, een vereniging voor vrouwen oprichten om hun de kans te geven zich maatschappelijk en sociaal-cultureel te ontwikkelen. In die tijd zonder televisie waren persoonlijke contacten erg belangrijk voor de ontwikkeling.
,,Het was net na de oorlog, er moest een inhaalslag worden gemaakt”, vertelt Kleinendorst. ,,Er was heel weinig in Putten. Voor mannen was er wel een vereniging, maar voor vrouwen niets, behalve de catechisatie en de kerkclub.”
Op boerderij De Voorzorg aan de Vanenburgerallee, het ouderlijk huis van Ali van Nijhuis, vond de oprichtingsvergadering plaats. Ze begonnen met een clubje van acht of negen vrouwen.
Neutraal
Van Nijhuis: ,,Het moest een groep zijn van alle gezindten. En dat is het nog steeds. Wij zijn volledig neutraal, ook op gebied van partijpolitiek. Wij staan open voor iedereen.”
Wil Kleinendorst werd indertijd voorzitter en Ali van Nijhuis secretaris. In de winter kwamen de vrouwen eens per maand bij elkaar, eerst in de vroegere melkfabriek aan de Stationsstraat, later op andere locaties. Al snel kwam er een gymgroep voor vrouwen - voor die tijd heel bijzonder - en een volksdansgroep. Tijdens de bijeenkomsten kwamen allerlei onderwerpen voorbij. Soms werd een huishoudconsulente uitgenodigd die voorlichting gaf over huishouding, wonen, gezondheid en kinderopvoeding.
,,Er veranderde zoveel, er kwamen allerlei nieuwe dingen”, zegt Kleinendorst. ,,Nieuwe wasmiddelen of huishoudelijke apparaten als een diepvries. Dingen die we nu allemaal zo gewoon vinden.”
De Vrouwen van Nu komen maandelijks bijeen in de Aker. Voor het komende jaar staan sprekers als hoogleraar emancipatievraagstukken Iteke Weeda en een Turks cabaret op het programma. De onderwerpen zijn veranderd, de sfeer binnen de vereniging niet. Vooral de vriendschappen en contacten binnen de groep ervaren de dames als waardevol. ,,Ik ga er altijd met plezier naartoe”, zegt Nijhuis. En ook Kleinendorst kijkt tevreden terug: ,,Het heeft me enorm gevormd en mijn blik verruimd. En nog steeds is er altijd weer wat nieuws. Het gaat geweldig met de vereniging, ze is groter dan ooit tevoren.” Afgelopen donderdag werd het honderdste lid van Vrouwen van Nu, Gosina Miedema, verwelkomd. Een mijlpaal in de geschiedenis van de vereniging.
(terug naar boven)
Puttense aquarellen in Het Palet
PUTTEN/ERMELO - In cursuscentrum Het Palet, Kozakkenkamp metricconverterProductID33 in33 in Ermelo is van 22 tot en met 25 april een expositie ingericht van werken van deelnemers aan de creatieve cursussen van de Volksuniversiteit van Ermelo. Er wordt een bonte verzameling van schilderijen, tekeningen, aquarellen en keramiek tentoongesteld.
door Jolette van Eijden
Zo is er volksschilderkunst te zien van cursisten die onder leiding van docent Ingrid Demmer de techniek van de volksschilderkunst onder de knie krijgt en verder verfijnt. Het is een groep trouwe cursisten, van wie sommigen al achttien jaar bij de Volksuniversiteit met de volksschilderkunst bezig zijn.
Daarnaast zijn er tekeningen en schilderijen te zien van de cursisten van de docenten Marian Sanders uit Harderwijk en Netty Lanser uit Ermelo. Verder wordt er keramiek geëxposeerd van de cursisten van docent Annemiek Eradus.
De inbreng vanuit Putten valt vooral in de categorie aquarellen. Deze zijn gemaakt door de cursisten van de Puttense docent Jeanette Boerma, die voor de Volksuniversiteit twee cursussen tekenen en aquarelleren verzorgt. Opvallend is dat bijna de helft van haar cursisten uit Putten komt. Omdat de Volksuniversiteit van Putten wegens gebrek aan een geschikte cursusruimte in Putten geen teken- en schildercursussen in het pakket heeft, moeten de creatieve mensen uit dit dorp uitwijken naar Ermelo.
De expositie werd op dinsdag 22 april geopend. Aan deze opening hebben ook de deelnemers van de talencursussen van de Volksuniversiteit Ermelo hun steentje bijgedragen.
De kunstwerken zijn voor het publiek te bezichtigen op woensdag 24, donderdag 25 en vrijdag 26 april van 9.30 tot 11.30 uur en van 13.30 tot 15.30 uur.
(terug naar boven)
Vaccin tegen blauwtong nu beschikbaar
PUTTEN - Onlangs is de vaccinatiecampagne tegen blauwtong van start gegaan. Dieren die gevoelig zijn voor deze virusziekte kunnen nu worden ingeënt. Professionele veehouders en hobbydierhouders kunnen zich melden bij de dierenarts om hun dieren te laten vaccineren.
door Jolette van Eijden
Blauwtong is een virusziekte die vooral schapen, runderen en in mindere mate geiten treft. De ziekte wordt overgedragen door knutten, insecten die iets groter zijn dan een millimeter. De knutten raken besmet door het opzuigen van bloed van een besmet dier en kunnen op hun beurt het virus op gezonde dieren overdragen.
Dieren die met het virus zijn besmet, krijgen door vochtophoping zwellingen in lippen, mond, neus, oogleden, oren, longen, spenen en poten. De dieren kunnen ernstig ziek worden en zelfs overlijden. Vorig jaar hebben tienduizenden schapen en enkele duizenden runderen de ziekte niet overleefd. Dieren die de besmetting wel overleven, blijven een aantal dagen tot een aantal weken ziek, maar kunnen volledig genezen.
Blauwtong dook in 2006 voor het eerst in Nederland op. Aanvankelijk in het zuiden en midden van het land, maar in de loop van vorig jaar verspreidde de ziekte zich over heel Nederland. In augustus 2007 werd voor het eerst in Putten blauwtong geconstateerd.
Na een rustige, knuttenvrije winterperiode werden in april alweer de eerste knutten gesignaleerd, waarmee het gevaar van blauwtongbesmetting weer de kop opsteekt.
Voor blauwtong geldt een meldingsplicht. Dat betekent dat de dierhouder die vermoedt dat een van zijn dieren is aangetast door het blauwtongvirus, een dierenarts moet inschakelen. Die zal het dier onderzoeken en na vaststelling van symptomen van blauwtong, dit melden bij de Voedsel en Waren Autoriteit.
Dierenarts Frederieke Schouten van Dierenartsen AnimalCare is alert op verschijnselen die kunnen duiden op blauwtong. ,,Als je een besmet dier snel de juiste behandeling geeft, kan je het leven van het dier redden en de schade beperken”, zegt Schouten. ,,Een echte behandeling van blauwtong is er niet. De veroorzaker is een virus waartegen geen medicijn beschikbaar is. Hooguit kan je de symptomen bestrijden met pijnstillers, ontstekingsremmers en middelen om bijkomende bacteriële infecties te voorkomen. Maar nu is er dus een vaccin waarmee besmetting wordt voorkomen. Het is het enige effectieve middel in de strijd tegen blauwtong.”
Vaccinatie is vrijwillig, al adviseert de overheid dringend om aan de campagne mee te doen. Voor een goede bescherming moeten runderen en geiten tweemaal worden gevaccineerd, schapen eenmaal. De vaccinatie moet jaarlijks worden herhaald.
Het vaccin is gratis. Voor de toediening van het vaccin kan een geregistreerde dierhouder (met UBN) in aanmerking komen voor subsidie.
De vaccins worden in fases verdeeld over de dierenartsenpraktijken. Dierenartsen AnimalCare vestiging Putten beschikt inmiddels over het vaccin. Een folder met uitgebreide informatie is verkrijgbaar op de praktijk aan de Van Damhof 5. Bij vragen kan men bellen met de praktijk, 0341-351235.
(terug naar boven)
JOOP steunt strijd tegen Duchenne
PUTTEN - De ondernemersvereniging JOOP (JOnge Ondernemers Putten) heeft donderdag een cheque van 1500 euro uitgereikt aan het Puttense mountainbiketeam MMKH, dat meedoet aan Duchenne Heroes. Dit is een metricconverterProductID700 kilometer700 kilometer lange mountainbiketocht van Luxemburg naar Nederland. Met deze fietstocht wordt geld ingezameld voor de strijd tegen de ziekte van Duchenne.
door Jolette van Eijden
JOOP is een vereniging van ongeveer zeventig jonge ondernemers uit Putten. Een van hen is Walter van de Pol, die meefietst in het Puttense team. Hij is extra betrokken, omdat zijn zoontje lijdt aan de ziekte van Duchenne. De ondernemers van JOOP hebben de handen ineengeslagen en besloten hun collega-ondernemer en zijn team te ondersteunen met een gift.
De ziekte van Duchenne is een ernstige, erfelijke spierziekte die vooral bij jongens voorkomt. Het spierweefsel wordt geleidelijk afgebroken en de levensverwachting van de patiënten is vooralsnog laag. Hoop wordt gevestigd op de ontwikkeling van nieuwe medicijnen om het ziekteproces een halt toe te roepen. Daar is veel geld voor nodig. De rijders van Duchenne Heroes dragen daar hun steentje aan bij.
MMKH staat voor Mike, Mathijs, Koen en Henke, vier jongens met de ziekte van Duchenne uit drie Puttense gezinnen binnen één familie. De vaders van de vier jongens, onder wie Walter van de Pol, fietsen mee in het negenkoppige team. De zware fietstocht gaat door vier landen en vindt plaats op 14 tot en met 20 september. Iedere deelnemer legt 2500 euro startgeld in, verkregen uit sponsorbijdragen.
JOOP wil met deze sponsoractie voor Duchenne Heroes een trend zetten om elk jaar een goed doel te ondersteunen. Willem Evers, secretaris van JOOP, legt uit waarom: ,,Wij willen onze maatschappelijke betrokkenheid tonen. De doelstellingen van JOOP is om elkaar als Puttense ondernemers op zakelijk gebied te leren kennen en aan te vullen. Daar hebben we baat bij en daarom willen wij iets terugdoen voor plaatselijke goede doelen. Natuurlijk kan ieder bedrijf afzonderlijk sponsoren, maar als groep kunnen we het volume geven en meer bereiken.”
Het bestuur reikte donderdag namens de jonge ondernemers de cheque van 1500 euro uit aan het mountainbiketeam. ,,Maar ik verwacht dat binnen de groep nog meer wordt bijgestort”, voegt Evers toe.
Meer informatie over het team MMKH is te vinden op www.700km.nl.
(terug naar boven)
AnimalCare start gezondheidsabonnement voor schapen en geiten
PUTTEN - Voor eigenaren van schapen en geiten die bewuster met de gezondheid van hun dieren willen omgaan, bestaat er sinds kort het gezondheidsabonnement voor kleine herkauwers. Het abonnement is in het leven geroepen door Dierenartsen AnimalCare. Het systeem is bedoeld voor mensen die professioneel of voor de hobby schapen, geiten en aanverwante dieren houden.
door Jolette van Eijden
Het gezondheidsabonnement voor kleine herkauwers is een initiatief van dierenarts Frederieke Schouten van de afdeling landbouwhuisdieren van AnimalCare. Schouten is sinds januari 2007 als landbouwhuisdierenarts werkzaam bij de dierenartsenpraktijk. Zij werkt vooral in de rundvee- en varkenshouderij en daarnaast heeft zij de kleine herkauwers onder haar hoede. Directe aanleiding voor het opzetten van het abonnementsysteem is de toenemende mate van resistentie tegen wormmiddelen, vooral bij schapen en geiten.
,,Deze resistentie is een grote zorg van dierenartsen”, vertelt Schouten. ,,Resistentie wordt in de hand gewerkt door onkundig gebruik. Sommige dierhouders ontwormen te vaak en in veel gevallen niet goed gedoseerd. Of met een verkeerd middel dat al niet meer werkt. Bovendien wordt bij schapen het gewicht vaak onderschat, waardoor er een te lage dosering wordt gebruikt.”
Het abonnementsysteem houdt in dat houders van schapen en geiten voor een vast bedrag per jaar het beheer van de diergezondheid uit handen geven. Zo hebben zij de zekerheid dat de gezondheidszorg op een hoog niveau blijft.
Schouten: ,,Hobbydierhouders zijn vooral onzeker over wanneer ze de klauwen moeten bekappen en of ze het wel goed doen. Professionele dierhouders vragen zich eerder af of ze wel goed ontwormen en of hun beweidingsschema goed is. Ook zijn ze bang dat ze iets over het hoofd zien, zoals een vaccinatie of een niet opgemerkt klauwprobleem. Het ís ook lastig om alle aspecten van diergezondheid continu in de gaten te houden. Met dit gezondheidsabonnement wordt de vinger aan de pols gehouden.”
De kosten voor het gezondheidsabonnement bedragen 150 euro per jaar voor koppels tot twintig schapen of geiten en 200 euro per jaar voor grotere koppels. Voor dit bedrag krijgt de dierhouder een bezoek om de zaken te bespreken als een ontwormplan dat jaarlijks geëvalueerd zal worden, een beweidingsschema, een vaccinatieplan en een evaluatie van de klauwgezondheid. Daarnaast krijgt de dierhouder drie keer per jaar mestonderzoek op wormen en coccidiose (een darmparasiet). Bovendien is het bedrag inclusief telefonische consulten en berichten per email wanneer er ontwormd of gevaccineerd moet worden. Met het abonnementsysteem hoopt Frederieke Schouten de resistentieopbouw een halt toe te roepen.
,,Die resistentie is een groot probleem en daar moeten we met zijn allen aan werken. Bovendien geeft het abonnement de eigenaren van de schapen en geiten net wat extra vertrouwen dat ze met hun dieren op de goede weg zijn.”
Geïnteresseerden kunnen zich opgeven bij de praktijk, telefoon: 0341-351235 of e-mail: dapputten@animalcare.nl.
(terug naar boven)
Theaterhuis Wild Zwijn brengt portret van vrouwenlevens op de Veluwe
PUTTEN - `Veluwse vrouwen' heet het nieuwe project van het Puttense Theaterhuis Wild Zwijn over het leven van Veluwse vrouwen door de eeuwen heen. Het project gaat van start met een workshop op zaterdag 5 juli van 11.00 tot 15.30 uur. De wekelijkse repetities beginnen na de zomervakantie en de voorstelling staat gepland voor december op een nog nader te bepalen locatie in Putten.
door Jolette van Eijden
Artistiek leider van het project is de Puttense theaterdocent Myriam Cloosterman. Zij bedenkt het concept en zet de grote lijnen uit. Ze werkt hiervoor samen met regisseur Jan Willem van Beusekom.
Het stuk gaat over het contrast tussen soberheid en verleiding op het levenspad van vrouwen op de Veluwe. Cloosterman heeft zich voor het stuk laten inspireren door de geschiedenis van de Mariahoeve in Putten. ,,De titel van het boek `Mariahoeve - Drie gezusters en de strijd om het bestaan', geplaatst in de huidige tijdsgeest waar gemak en genot een grotere rol spelen, heeft me aan het denken gezet. Ik wil de leefwijze van Veluwse vrouwen toen en nu tot leven brengen. De verleidingen van deze snelle tijd, afgezet tegen de soberheid van de drie vrouwen van de Mariahoeve. Uiteindelijk wil ik het publiek laten ervaren dat je trots mag zijn op de vanuit de historie ontwikkelde cultuur van het gebied waar je woont.”
Voorafgaand aan de productie gaat Cloosterman Veluwse vrouwen interviewen. Fragmenten uit deze interviews én de inbreng van de spelers zelf vormen de basis van de teksten in het stuk. ,,De spelers hebben grote invloed op de verhaallijn”, stelt Cloosterman. ,,Met hun ingebrachte materiaal bepalen zij mede de inhoud van het stuk. De regisseur gaat aan het werk met de spelmogelijkheden en ervaringen van de deelnemers rondom het onderwerp. De spelers worden vervolgens professioneel begeleid in het spelen van de voorstelling voor publiek.”
Myriam Cloosterman zoekt nu spelers tussen de 14 en 104 jaar. ,,Ik vind het leuk om met vrouwen van verschillende generaties te werken, om een zo gevarieerd mogelijk ervaringspalet op de Veluwe tot leven te brengen. In eerste instantie voor de workshop op 5 juli, maar daaraan gekoppeld voor de hele theaterproductie. De workshop is de opmaat voor het repetitietraject. Het zou mooi zijn als de spelers van de productie ook de workshop kunnen volgen, maar strikt noodzakelijk is het niet”, aldus Cloosterman. Deelname aan de workshop kost 45 euro voor volwassenen en 35 euro voor jongeren tot en met 18 jaar. Aanmelden kan tot uiterlijk 28 juni.
De repetities beginnen in september en worden gehouden op woensdagavond van circa 19.30 tot 22.00 uur op een nog nader te bepalen locatie in Putten. Voor de repetities en de voorstelling bedraagt de eigen bijdrage 100 euro per persoon. Myriam Cloosterman hoopt met dit initiatief het theatergevoel op de Veluwe te vergroten, zowel bij het publiek als bij (potentiële) spelers.
Belangstellenden kunnen zich aanmelden via 0341-360648 of 06-12143543 (vanaf 23 juni bereikbaar) of per mail: m.cloosterman@planet.nl" m.cloosterman@planet.nl.
(terug naar boven)
Puttense actie voor getroffen kibboets
PUTTEN - Op initiatief van Erika Stoffer-Mouw wordt op 12 juli in Putten een oudijzeractie gehouden ten behoeve van de bouw van veilige kamers aan huizen van kibboets Kfar Aza in Israël. In deze kibboets woont Erika's zus Jannie Ades-Mouw. Haar huis werd onlangs getroffen door een granaat.
door Jolette van Eijden
De Israëlische kibboets Kfar Aza ligt in het noorden van de Negevwoestijn, een paar kilometer buiten de Gazastrook. De kibboets is al sinds 25 jaar de woonplek van de uit Putten afkomstige Jannie Ades-Mouw. Ze was getrouwd met een lid van de kibboets en heeft vier kinderen, van wie er al twee het huis uit zijn en elders op de kibboets wonen. De laatste jaren wordt het er in het gebied steeds onrustiger, laat Jannie Ades weten. ,,Vanuit de Gazastrook worden onze kibboets, omliggende kibboetsen en een nabijgelegen stad geregeld met raketten bestookt.”
Dagelijks vliegen raketten over de kibboets en soms treffen ze doel. Zo ook op 9 mei jongstleden, toen een granaat in de gezamenlijke tuin van Jannie en de buurman terechtkwam en ontplofte. De kinderen waren op dat moment toevallig bij hun oma en Jannie was kort daarvoor vertrokken om te gaan joggen. De buurman, die in de tuin bezig was, werd bij de aanslag gedood. Beide huizen raakten zwaar beschadigd.
Erika Stoffer wil, samen met de familie, haar zus steunen bij het herstel van haar pas verbouwde huis. Weliswaar betaalt de verzekering een deel van de schade, maar de noodzaak van een schuilkamer in het huis blijkt steeds groter te worden.
,,We willen mijn zus financieel helpen om een veilige kamer aan het huis te kunnen bouwen, waarin zij en haar kinderen indien nodig ook langer kunnen bivakkeren”, vertelt Erika Stoffer. ,,Dat zijn beveiligde kamers die worden gebouwd volgens bepaalde richtlijnen. Het geld hiervoor gaan we met oudijzeracties bijeenbrengen, en mocht er wat overblijven, dan willen we dat aan de kibboets geven om maatregelen te nemen, zodat ook voor andere bewoners het leven veiliger wordt.”
In de kibboets leven circa honderd gezinnen. Voor sommigen wordt de dagelijkse druk en dreiging te groot. Zij verlaten de kibboets, maar Jannie Ades denkt er niet over om weg te gaan. ,,Het is zeer zeker een moeilijke en levensbedreigende situatie. Maar het is ondanks alles de plaats waar ik woon en werk en die ik thuis noem.”
De firma Reukema in Harderwijk heeft voor de inzameling van oud ijzer een container beschikbaar gesteld. Deze staat op 12 juli op het terrein van Prisma Food aan de Voorthuizerstraat 69. Een ieder kan tussen 9.00 en 16.00 uur al zijn oud ijzer kwijt, zoals ijzerdraad, snoeren (hoeven niet ontmanteld), lood, aluminium, strijkijzers, fietsen en gereedschap. Wie niet in de gelegenheid is om het ijzer te komen brengen, kan voor 12 juli bellen naar Erika Stoffer. Dan zorgt de organisatie ervoor dat het op 12 juli 's ochtends aan huis wordt opgehaald.
Meer informatie over deze actie voor kibboets Kfar Aza is verkrijgbaar bij Erika Stoffer, telefoon 0341-423188. Financiële steun kan naar rekening 65.54.67.955 (ING te Ermelo) ten name van Kibbutz Kfar Aza.
(terug naar boven)
Natuurvrouw van het Jaar opnieuw genomineerd voor een natuurprijs
PUTTEN - Na het succes van de verkiezing tot Natuurvrouw van het jaar 2007-2008, is Jacqueline van den Brink van de Stichting Grensverleggende Talenten (SGVT) opnieuw genomineerd voor een landelijke natuurprijs. Deze keer voor de Paul Fentener van Vlissingen AD Natuurprijs, kortweg de Natuurprijs.
door Jolette van Eijden
De hoofdprijs is niet mis: 50.000 euro en een reis naar een wildpark in Afrika. De prijs is in het leven geroepen door de inmiddels overleden ondernemer Paul Fentener van Vlissingen en wordt toegekend aan mensen die zich op een bijzondere manier hebben ingezet voor de bescherming of de ontwikkeling van natuur in Nederland.
Behalve de hoofdprijs is er ook een publieksprijs. Lezers van het Algemeen Dagblad (AD) of bezoekers van de site www.ad.nl/natuurprijs" www.ad.nl/natuurprijs kunnen hun stem uitbrengen op een van de tien genomineerde projecten. Op nummer 9 staat de SGVT met Jacqueline van den Brink.
De tien projecten worden gedurende tien weken één voor één voorgesteld in het AD. De juryleden bezoeken de projecten en uiteindelijk wordt op maandag 22 september de winnaar bekendgemaakt.
Deze nominatie volgt geheel toevallig op de verkiezing tot Natuurvrouw van het jaar van Yves Rocher in samenwerking met de bladen Buitenleven en Grasduinen, afgelopen januari. Jacqueline blijft glunderen als ze terugdenkt aan het winnen van die prijs. ,,De andere projecten waren allemaal ook heel goed. En dat je daar toch de eerste prijs wint, dat is zó mooi!” Als Nederlandse Natuurvrouw mocht ze begin maart in Parijs meedingen naar de titel van Internationale Natuurvrouw van het jaar. Maar die ging aan haar neus voorbij.
Eenmaal terug in Nederland kreeg ze van twee van haar medewerkers een krantenknipsel in haar handen geduwd. Het was een artikel uit het AD met een oproep om voor 5 april projecten op te geven die zich bezighouden met natuurbehoud en natuurontwikkeling. ,,Ik vind het ontzettend leuk dat de medewerkers zo met ons meedenken”, zegt Jacqueline. ,,Op internet heb ik de voorwaarden bekeken en vervolgens onze stichting ingeschreven. Op het moment dat het bericht kwam dat ik genomineerd was, begin mei, voelde ik me wel heel trots.”
SGVT
De SGVT is dus een van de tien genomineerde projecten van de AD Natuurprijs. De stichting biedt begeleiding aan jongeren met een autistische stoornis. Op het Landgoed Stormbroek heeft de stichting de beschikking over onder meer een dierenwei, stallen, een grote groentetuin en een onderkomen voor spel en ontspanning. Hier wordt dagbesteding geboden aan kinderen en jongvolwassenen met een autistische stoornis. Ze kunnen er naar hartenlust met dieren omgaan, vogel- en voederhuisjes bouwen en andere knutselwerkjes doen, koekjes bakken, lekker buitenspelen, in de moestuin bezig zijn, samen spelletjes doen of onder begeleiding in het dorp een boodschapje doen.
,,Mensen met autisme hebben moeite met communiceren, zijn niet soepel in denken en doen en hebben moeite met andere mensen om te gaan", vertelt Van den Brink. ,,Door dieren hierbij te betrekken kunnen ze zich vaak wel uiten, emoties laten zien. Door dit aan te bieden in een veilige en prikkelarme omgeving, bos en natuur, lukt het mensen met autisme beter te functioneren. Natuur en dieren spelen bij ons een heel belangrijke rol."
Ouderinitiatief
SGVT is een ouderinitiatief, in augustus 2004 opgericht door Wim en Jacqueline van den Brink en Alie Kortrijk. Jacqueline, moeder van twee zoons van wie één deelnemer is van SGVT: ,,Onze zoon was indertijd vastgelopen en wij als ouders merkten dat de werkzaamheden die hij samen met zijn vader in het bos deed, een zeer goede uitwerking op hem hadden. Voor mij was het duidelijk dat dit niet alleen voor onze zoon, maar ook voor andere kinderen met autisme een ideale situatie zou zijn: een locatie waar er één-op-één begeleiding geboden kan worden en waar de dieren en de natuur een belangrijke rol spelen. Hier kunnen de talenten van de kinderen naar voren komen. Je ziet dat hun zelfvertrouwen groeit. Hier is een plek waar begrip is voor hun beperkingen, maar waar ook genoeg uitdaging wordt geboden om hun zelfstandigheid te vergroten. Dankzij het omgaan met dieren raken ze hun angst kwijt."
Maar het mes snijdt aan twee kanten. Op de locatie aan de Husselsesteeg, een onderdeel van Landgoed Stormbroek, kunnen de kinderen in alle rust, midden in de natuur, zich verder ontwikkelen. En wanneer ze daar oud genoeg voor zijn, gaan ze aan het werk in het Speulder- en Sprielderbos of in boswachterij Nunspeet, beide van Staatsbosbeheer. Ook weer met één-op-éénbegeleiding. In een bosgebied van metricconverterProductID6600 hectare6600 hectare ruimen ze het zwerfafval op of doen ze licht snoeiwerk. Sinds de oprichting is al meer dan metricconverterProductID7000 kilo7000 kilo zwerfafval opgeruimd. Daarnaast ontdoen ze bijvoorbeeld grafheuvels van ongewenste begroeiing en onderhouden ze picknicktafels, hekjes en bewegwijzeringsborden. ,,Zo wordt gewerkt aan natuurbehoud, maar ook aan de ontwikkeling van de deelnemers van SGVT", zegt Van den Brink. ,,Het geeft ze enorm veel voldoening, je ziet dat het ze goed doet en tegelijkertijd wordt het milieu er enorm mee geholpen."
Aan de Husselsesteeg kunnen de deelnemers zich bezighouden met diverse activiteiten. Naast het verzorgen van de dieren mogen de kinderen, als ze dat willen, een eigen tuintje onderhouden waarin ze zelf zaaien, planten en oogsten. Daarnaast is er een algemene biologische moestuin waarin de deelnemers meehelpen. De oogst hiervan wordt verkocht en van de opbrengst wordt weer zaai- en pootgoed gekocht. De kinderen helpen mee met het rooien van de aardappelen, het verkopen van de groenten en het klaarmaken van de bestellingen. De stichting heeft inmiddels een aardige klantenkring opgebouwd.
Op termijn start de stichting met kookactiviteiten om de jongeren geleidelijk voor te bereiden op zelfstandig of begeleid wonen.
Onbetaalbaar
Jacqueline steekt vijftien tot twintig uur per week in de SGVT. Ze begeleidt deelnemers, houdt presentaties en ontwikkelt nieuwe initiatieven vanuit de stichting, zoals de uitbreiding van het zwerfvuilruimen. Geheel onbetaald doet zij onbetaalbaar werk voor de stichting, samen met elf andere vrijwilligers. Verder heeft de stichting twee krachten in loondienst en vier oproepkrachten. Samen begeleiden ze dertig deelnemers. Sommige vrijwilligers doen de begeleiding bij de deelnemers thuis, bijvoorbeeld huiswerkbegeleiding, maar ook helpen ze bij de voorbereiding op begeleid wonen.
Hoewel het project van de SGVT op het eerste oog misschien niet direct doet denken aan een natuurproject, lijkt er toch een duidelijk verband. Jacqueline van den Brink: ,,Het woord natuurontwikkeling zie ik in dit geval met een dubbele betekenis. We zijn inderdaad met behoud en ontwikkeling van de natuur bezig. Maar dat niet alleen. Het gaat ons ook om de ontwikkeling van onze deelnemers aan de hand van de natuur. We gaan vaak met ze de natuur in om ze er veel over te leren. Bij de dieren en in de natuur kunnen de kinderen zich ontladen en tot rust komen na de stress op school. Ze hoeven even helemaal niets.
Deze werkwijze met dieren en natuur slaat aan, je ziet resultaat. De deelnemers staan na verloop van tijd veel meer open voor gewone dagelijkse dingen, worden flexibeler, krijgen inzicht en kunnen zelfstandig opdrachtjes doen. Je geeft ze structuur mee om verder te kunnen in de maatschappij.”
Andere projecten
In de strijd om de AD Natuurprijs moet Jacqueline concurreren met negen andere projecten met klinkende namen als Op de bres voor de jeneverbes, Bescherming Nederlandse boommarter, Terugzetten van otters bij Giethoorn, Vleermuisbescherming in Noord-Nederland, Oprichting van een gierzwaluwtoren, Herstellen en waar nodig opnieuw opbouwen van tuinwallen en het onderhoud van het insectenreservaat De Zandkuil, Het Heiligenbergerbeekdal in Amersfoort maken tot een stadspark voor iedereen, Beekdalproject Afferden en De Groene Schakels. Al deze projecten worden stuk voor stuk toegelicht in een artikelenreeks in het AD.
De SGVT heeft nog veel wensen. Die zouden voor een groot deel vervuld kunnen worden als de stichting de AD Natuurprijs wint. De wens om het schapenbestand uit te breiden met zwartblesschapen en Drentse Heideschapen, is inmiddels vervuld. Maar Jacqueline zou graag ook de moestuin en de kruidentuin uitbreiden en meer doen aan het opruimen van het zwerfvuil. De ultieme wens is het realiseren van een kleinschalige woonvorm voor de jongvolwassenen, waarin eveneens de dieren en de natuur een belangrijke rol krijgen.
,,Het is fantastisch dat we genomineerd zijn! Daar ben ik best trots op en het is mede te danken aan ons geweldige team. Veel mensen vinden het ook goed wat we doen. Ik hoop dat veel mensen op mij stemmen en dat ik voor de deelnemers deze prijs in de wacht kan slepen”, besluit de Natuurvrouw van dit jaar.
Meer informatie op www.sgvt.nl en www.ad.nl/natuurprijs.
(terug naar boven)
Ester van Roijen nieuwe ambulant jongerenwerker
PUTTEN - Sinds 1 juli is Ester van Roijen werkzaam als ambulant jongerenwerker in Putten. Ze werkt vanuit de Utrechtse organisatie Jeugd-Punt voor de gemeente Putten en benadert actief de jongeren in het dorp. Jeugd-Punt heeft in samenspraak met de gemeente hiervoor een plan van aanpak opgesteld.
door Jolette van Eijden
Ester van Roijen is voor 26 uur per week ingehuurd om dit plan uit te voeren. In eerste instantie tot eind december, maar mogelijk langer. Ze is zich nu nog aan het oriënteren en bezoekt op de fiets de plekken waar jongeren zich ophouden. ,,Ik ga de straat op en zoek de jongeren op. Ik wil horen hoe zij Putten beleven en wat zij anders willen. Maar vooral wil ik met hen bekijken wat ze er zelf aan kunnen en willen doen om het te verbeteren.”
Van Roijen (23) heeft de opleiding SPW afgerond, de propedeuse MWD gehaald en diverse aanvullende cursussen gevolgd in het geven van voorlichting over alcohol, drugs en seksualiteit. Al tijdens haar stages werkte ze in het jongeren- en tienerwerk. Na haar opleiding heeft ze drie jaar ervaring opgedaan als (ambulant) jongerenwerker in diverse gemeenten.
Van Roijen heeft haar kantoor in De Krakerrr, maar ze zal vooral op straat te vinden zijn, in contact met samenscholende jongeren. Dat betekent dat ze met name aan het eind van de middag en 's avonds actief is. Dit straathoekwerk noemt ze het belangrijkste deel van haar werk. ,,Ik zoek op straat de jongerengroepen op, leg contacten en onderhoud deze contacten. Ik ben voor hen een aanspreekpunt en als er iets bijzonders is of als er problemen zijn, kunnen ze bij mij terecht.” De jongerenopbouwwerker is volgens Jeugd-Punt de `verbindende schakel tussen de leefwereld van jongeren en het systeem waarin volwassenen functioneren'.
Van Roijen richt zich primair op jongeren tussen 10 en 19 jaar. ,,Die kun je qua gedragsverandering nog beïnvloeden en met hen kan je nog het een en ander bereiken”, vertelt ze. De secundaire doelgroep zijn de jongeren van 19 tot 23 jaar.
Ze noemt zichzelf een `outreachend voorlichter'. Op een speelse en competitieve wijze geeft zij op straat voorlichting over alcohol en drugs. Daarnaast ondersteunt ze de jongeren bij het ontplooien van initiatieven zoals het organiseren van sportieve toernooien en feesten. Ze leert de jongeren naar een doel toe te werken. ,,Ik heb hierbij een sturende functie. Het doel is dat ze uiteindelijk zelf in staat zijn om zonder hulp iets dergelijks te organiseren. Dit is wat ik opbouwwerk noem”, legt ze uit.
,,Ik werk in een vertrouwensrelatie met groepen jongeren. Aan de andere kant heb ik ook overleg met de politie over de afspraken die we ieder met de jongerengroepen maken. Daarnaast ben ik een aanspreekpunt voor de (buurt)bewoners. Samen met de buurt, jongeren, politie en gemeente zoeken we naar oplossingen om de leefbaarheid voor iedereen te verbeteren.”
Haar eerste ervaringen in Putten zijn positief. ,,Ik heb de indruk dat de jongeren openstaan voor mijn werkwijze”, besluit Van Roijen.
Ester van Roijen is te bereiken op 06-27273516 of per e-mail op evr@jeugd-punt.nl.
(terug naar boven)
Theatervoorstellingen rond de feestdagen
PUTTEN - Theaterhuis Wild Zwijn voert in de kerstvakantie in Putten twee verschillende theaterproducties op. Het is de komische familievoorstelling De Wijze Kater, waarin de mensheid met haar eigenaardigheden een spiegel wordt voorgehouden, en het boeiende stuk Veluwse Vrouwen, waarin een beeld wordt geschetst van het dagelijks leven op de Mariahoeve van toen, afgezet tegen het leven zoals dat er nu uitziet.
door Jolette van Eijden
Theaterhuis Wild Zwijn, sinds juni een officiële stichting, is een jaar geleden in Putten begonnen met een toneelcursus voor beginners. Deze cursus is bijzonder goed aangeslagen en zowel de cursisten als theaterdocent Myriam Cloosterman wilden erg graag een vervolg. Besloten werd om een familievoorstelling te gaan maken en eind maart zijn de repetities hiervoor begonnen. Het is het stuk De Wijze Kater, gebaseerd op een bestaande tekst van Herman Heijermans. In deze ontwikkelingen is het theaterhuis financieel ondersteund door gemeente en provincie.
De Wijze Kater
De tekst voor De Wijze Kater is door Cloosterman, artistiek leider van Wild Zwijn, aangepast en vlotter gemaakt. Het verhaal gaat over een kat die in de hoedanigheid van een mens op het paleis van de koning belandt om daar een rattenplaag te bestrijden. Ondertussen ontmaskert hij allerlei machtspelletjes in de hofhouding. Het stuk kent heerlijke personages met herkenbare drijfveren als macht en liefde. “Volg je natuur en heb de natuur lief, is het motto dat ik het stuk mee wil geven”, aldus Cloosterman.
De Wijze Kater wordt onder regie van Myriam Cloosterman in de kerstvakantie vier keer opgevoerd in de speelzaal van de Gabriëlschool. Vanwege de lengte (anderhalf uur plus een pauze) is de voorstelling misschien wat minder geschikt voor de heel jonge kinderen (8-).
Veluwse Vrouwen
In de loop van 2008 groeiden bij Wild Zwijn de plannen voor een tweede voorstelling. Cloosterman: ,,Ik wil graag voorstellingen maken die iets te maken hebben met dit gebied, die iets vertellen over een bepaalde locatie op de Veluwe. Ik raakte geïnspireerd door het prachtige boek `Drie gezusters en de strijd om het bestaan' en bedacht het stuk Veluwse Vrouwen.”
Het boek van Brand Overeem en Bert Paasman schetst een indringend beeld van het rauwe boerenbestaan van Geertje, Steventje en Maria, de laatste bewoners van de Mariahoeve. Het vormde de basis van Veluwse Vrouwen, maar het stuk kreeg mede vorm door de eigen inbreng van de spelers, acht Veluwse vrouwen tussen de 18 en 54 jaar, van wie vijf uit Putten.
In juli was er een eerste oriënterende bijeenkomst met potentiële toneelspelers voor het stuk en in september zijn de repetities begonnen.
Andere bronnen van inspiratie waren de interviews met een aantal Veluwse vrouwen van rond de tachtig jaar die in deze omgeving zijn opgegroeid. Cloosterman: ,,Het is enorm inspirerend om van hen te horen hoe het dagelijks leven is veranderd, hoe zij aankijken tegen de jeugd van deze tijd en het verschil met vroeger.”
Diverse scènes
De voorstellingen vinden heel toepasselijk plaats op de Mariahoeve. De totale voorstelling is een aaneenschakeling van korte scènes op diverse locaties op de boerderij, zowel binnen als buiten. Het publiek wordt met een gids in kleine groepjes langs de verschillende speellocaties geleid. ,,Maar er wordt goed voor het publiek gezorgd met dekens, als de temperatuur dat vereist”, stelt Cloosterman gerust.
Cloosterman: ,,Het is geen historische voorstelling, maar een eigentijdse interpretatie van het leven van de drie vrouwen. Hoe ga je om met aspecten als werken, relaties, de natuur, de beesten, de boerderij, elkaar, je ouders, je familie, het geloof, het eten, je vrouw-zijn, romantiek en verlangens. Toen en nu. Alleen al het omgaan met tijd en geld is compleet anders. Jongeren hebben altijd geld op zak. En vroeger moest er hard gewerkt worden, tijd om rond te `hangen' had je niet. Het besloten leven op de boerderij tegenover de open wereld van MSN en mobieltjes. Dat zijn leuke gegevens om in het spel iets mee te doen.”
Om niet twee regies tegelijk te doen, heeft Cloosterman voor deze voorstelling regisseur Jan Willem van Beusekom aangetrokken.
Veluwse Vrouwen wordt op drie dagen zes keer vertoond. Het publiek kan letterlijk en figuurlijk de sfeer van weleer komen proeven, want iedere dag is er na afloop van de vroege voorstelling en voorafgaand aan de late voorstelling de mogelijkheid om op de Mariahoeve aan te schuiven voor een traditionele Veluwse stamppotmaaltijd. In verband met een beperkt aantal beschikbare plaatsen wordt aangeraden tijdig te boeken.
Puttense producties
Bijzonder aan de beide producties is het grote aantal Puttense spelers. Het stuk De Wijze Kater wordt zelfs geheel uitgevoerd met enthousiaste, gemotiveerde, energieke spelers uit Putten. Maar niet alleen de spelers komen uit Putten. Ook het bestuur, de productieleidster Marieke van der Staal en de dramaturg Imre Spoor, student theaterwetenschappen, zijn Puttens, evenals Kim van der Zijde, student theatervormgeving, die de kostuums ontwerpt en maakt. Imre en Kim studeren beiden aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht.
Cloosterman is erg enthousiast over deze nieuwe ontwikkeling op het gebied van theater in Putten, over de productie en over het team waarmee zij de productie mag maken.
,,Theater is mijn passie, het is zo'n mooi medium om de werkelijkheid eens van een andere kant te belichten. Het is enorm leuk om creatief met elkaar bezig te zijn. Ik zie het als een cadeautje als spelers dat met je willen aangaan, zich onder professionele leiding willen vormen en dat je als regisseur talenten kunt ontdekken in de spelers. En ik vind het ontzettend leuk om op de plek en in de gemeenschap waar je woont, hier in Putten, deze talenten te ontwikkelen. Ik hoop dat wij iets van die passie kunnen overbrengen op de mensen die naar ons komen kijken”, besluit Cloosterman.
Voorstellingen en reservering
De Wijze Kater
Speelzaal Gabriëlschool, Kelnarijstraat 40, Putten
Maandag 22-12, 19.30 uur
Dinsdag 23-12, 19.30 uur
Vrijdag 26-12 (tweede kerstdag), 15.00 uur
Zaterdag 27-12, 15.00 uur
Entree: volwassenen € 8,50
kinderen € 6,50
Veluwse Vrouwen:
Voorstellingen op dinsdag 30 december, vrijdag 2 januari en zaterdag 3 januari.
Mariahoeve, Kiefveldersteeg 11, Putten.
Eerste voorstelling: 17.30 -19.00 uur
Stamppotmaaltijd: 19.00 - 19.45 uur.
Tweede voorstelling: 19.45 - 21.15 uur
Entree: € 12,50 voor enkel de voorstelling, € 30,00 inclusief stamppotmaaltijd.
Tijdig reserveren wordt aangeraden in verband met beperkt aantal plaatsen.
Om er zeker van te zijn dat u de gewenste voorstelling kunt bijwonen, kunt u vanaf nu kaarten reserveren via e-mail: mariaderkse@live.nl. De gereserveerde kaarten kunnen vanaf 8 december worden afgehaald bij Happy woonidee, Molenstraat 4 te Putten. Ook losse kaarten zijn hier vanaf 8 december verkrijgbaar. Inlichtingen: Maria Derkse, telefoon 06-46052259.
(terug naar boven)
PHG presenteert Puttense historische canon
PUTTEN - Op de dag dat in het Openluchtmuseum te Arnhem de landelijke promotiecampagne over de canon ten behoeve van het onderwijs van start is gegaan, presenteerde het Puttens Historisch Genootschap (PHG) de historische canon van Putten. Dat gebeurde tijdens de jaarvergadering van het PHG, vorige week woensdag in de Aker.
door Jolette van Eijden
Twee jaar geleden, in oktober 2006, werd de landelijke canon gepresenteerd door de commissie Van Oostrom. Dit heeft ertoe geleid dat er ook op lokaal niveau canons worden samengesteld.
Het Puttens Historisch Genootschap heeft de taak op zich genomen om een historische canon van Putten samen te stellen. Het doel van het genootschap is immers het verbreden en uitdragen van de kennis over de geschiedenis van Putten.
Voor het samenstellen van de Puttense canon is een commissie in het leven geroepen, bestaande uit Ernst Steinmeier, Evert de Graaf, Johannes van Hell, Antoon Klaassen en Gérard Hollanders. Zij hebben vanuit hun kennis van de Puttense historie en op basis van bestaande literatuur een aantal belangrijke gebeurtenissen, personen, zaken, verschijnselen en ontwikkelingen uit de geschiedenis van Putten verzameld en gebundeld. Het geheel laat zien hoe Putten geworden is tot wat het nú is.
Volgens een van hogerhand vastgesteld stramien, verdeeld over tien tijdvakken en vijftig zogenoemde vensters (deelonderwerpen), zijn de verschillende aandachtsgebieden beschreven en is bijpassend beeldmateriaal verzameld. Deze tijdvakken komen helaas niet altijd overeen met de voor Putten belangrijke perioden, maar de commissie heeft geprobeerd een heldere invulling te geven aan de verschillende vensters.
Van de grafheuvels uit de tijd van de jagers en de boeren - nu nog duidelijk in het landschap te herkennen - tot de landhuizen en kastelen uit de tijd van regenten en vorsten, van de watersnood tot de oktoberrazzia, van kelnarij tot toerisme.
Op basis van deze lokale canon wordt een lespakket ontwikkeld voor onderwijs aan kinderen in groep 7 en 8 van de basisschool. Leerkrachten in het basisonderwijs kunnen deze informatie gebruiken bij het geven van onderwijs in de lokale historie. De samenstellers van de canon zijn namelijk van mening dat geschiedenisonderwijs het beste op lokaal niveau kan beginnen, door aan de leerlingen aanknopingspunten in de eigen woonplaats aan te reiken. Deze directe omgeving van de kinderen sluit immers beter aan op hun belevingswereld.
Gelders Erfgoed heeft op zich genomen om de spontaan ontstane lokale historische canons in de provincie Gelderland te ondersteunen en te bundelen op een website (www.mijngelderland.nl).
Het is de bedoeling dat in 2009 op basis van de lokale canons een canon voor de provincie Gelderland wordt samengesteld.
De Puttense historische canon verschijnt binnenkort op de gemeentelijke website en de site van het PHG (www.putten.net/phg). De canon van Putten is geen vaststaand document, laten de samenstellers weten. Het is een eerste aanzet en kan nog verder uitgroeien.
(terug naar boven)
Hangjongeren balen van slecht imago
PUTTEN - Het was een gure, koude dag, eind oktober. De afspraak om een avond met een groep hangjongeren door te brengen in het park de Groene Scheg, stond al een paar weken. Met de contactpersoon Sonny had ik rond 7 uur afgesproken bij het vogelhuis, een plek waar de groep vaak te vinden is. Ik ben nieuwsgierig, wil van alles weten. Wie zijn ze, wat beweegt ze de kou van de straat op te zoeken en wat vinden hun ouders daarvan?
door Jolette van Eijden
De groep is stilletjes, duidelijk niet gewend dat een journalist een avondje met ze meeloopt. Sommigen lopen even weg, anderen kijken met argusogen toe, maar gaandeweg smelt het ijs. Al blijven er wat subgroepjes op gepaste afstand en wil bijna niemand met naam in de krant.
Als fotograaf Henk Hutten er aankomt, zoeken velen weer schuw de schaduw op. Nee, ze willen echt niet op de foto. Anderen willen wel in beeld, maar niet herkenbaar. Resultaat is dat er van de pakweg 20 mensen maar een klein deel op de foto komt. De rest kijkt van een afstandje toe.
Wat zoeken deze jongens en meiden van tussen de 16 en 21 jaar daar in het park? Ze zijn weliswaar warm ingepakt, legging onder de spijkerbroek, dubbele vesten, laag over laag. Veel jongeren hebben een pet op, sommigen een warme muts en een enkeling draagt handschoenen.
Vrienden
De harde kern van deze groep bestaat uit ongeveer zes meiden en pakweg vijftien jongens, maar soms zijn er wel een man of dertig, vertellen ze. De meesten zijn twee tot drie jaar bij de groep, maar er zijn er die al vijf jaar de gezelligheid van hun vrienden op straat opzoeken.
Want daar zijn ze het allemaal over eens: ze zoeken de gezelligheid, lekker chillen met vrienden, beetje relaxen. ,,Het zijn vrienden die naar je luisteren. Je kent elkaar onderhand best wel goed en als je ergens mee zit, kunnen ze je helpen”, klinkt er uit de groep. ,,Hier kun je doen wat je wilt en kun je zijn wie je bent”, zegt Romy. ,,Je wordt geaccepteerd zoals je bent.” Richard voegt toe: ,,Er is altijd wat te lachen. We hebben in de groep een paar leuke gekken. Dit houdt ons van de straat. Haha!”
De jongeren in de groep laten zich niet onder één noemer plaatsen. ,,Iedereen is anders, maar we zijn wel allemaal genieters van het leven.” De meiden vinden zichzelf lief en onschuldig, zeggen ze. Maar hun lachende gezichten verraden dat ze eerder iets anders bedoelen.
Binnen de groep zijn subgroepjes van vrienden door dik en dun. En er bloeien liefdes op. Bij een bankje verderop staat een stelletje te zoenen. Even daarvoor hadden ze nog ruzie, maar blijkbaar hebben ze die weer bijgelegd.
De groep heeft contact met jongerenwerker Ester van Roijen van Jeug-Punt. Het initiatief voor dit gesprek komt van de jongeren zelf, maar Ester heeft met mij contact gezocht. Over haar zijn de jongeren erg te spreken. ,,Ester is een chill, relaxed wijfje”, vindt Sonny.
Ouders
Wat vinden de ouders daar nou van dat hun kinderen met een groep in het park hangen? De reacties zijn heel divers. Sommige ouders blijken niet te weten dat hun kinderen in het park zijn, andere weten het wel maar zijn er niet blij mee. Hangjongeren hebben voor de `buitenwereld' immers het imago van herrieschoppers, rotzooitrappers, niet vies van drank en drugs, veroorzakers van overlast. Maar klopt dat imago wel? Er zijn ook ouders die er geen problemen mee hebben. Hun kinderen mogen gaan, als het huiswerk maar af is. Richard vertelt: ,,Mijn ouders hadden eerst een vooroordeel over hangjongeren, dachten dat er volop drugs en alcohol wordt gebruikt. Maar inmiddels weten ze beter en hebben ze er geen problemen mee. Ze weten toch wel dat ik niet gebruik.”
Op deze avond is ook geen blikje bier of breezertje te bekennen. Wel wat fris, een zak borrelnootjes en wat snoep. Door de week drinken ze geen alcohol, vertellen ze. Maar in het weekend willen ook zij nog wel eens wat lekkers drinken. Het meegenomen drinken wordt met elkaar verdeeld.
Stempel
De jongeren willen niet het stempel van `hangjongere' opgedrukt krijgen. Ze balen van het slechte imago dat ze hebben. Vooral de meisjes in de groep maken zich daar boos over. ,,De mensen moeten ophouden met negatief over ons te denken. Er heerst zo'n groot vooroordeel. Dat moet gewoon weg. Laat ze maar eens een avondje meedraaien om te zien dat we best aardig zijn en dat het niet alleen maar drugs en drank is.”
Toch is niet iedere buitenstaander negatief. ,,Sommige mensen maken wel eens een gezellig babbeltje als ze langskomen. We kunnen ons ook wel voorstellen dat andere mensen zich niet veilig voelen als ze langs ons moeten lopen terwijl we wat rumoerig zijn. Wij zouden zelf ook niet graag langs een grote groep lawaaierige onbekende mensen lopen. Maar mensen hoeven niet bang te zijn, wij hebben helemaal geen kwade bedoelingen.”
Het vogelhuis in het park is niet de enige plek waar de groep verblijft. Afhankelijk van de weersomstandigheden bivakkeren de jongeren ook wel eens in het tunneltje onder de Nijkerkerstraat (bij flinke regen) of bij de Krakerrr als die open is (bij barre kou), bij de Husselsesteeg, bij de jeu de boulesbaan van Stroud of bij de Plus.
Contacten met andere jongerengroepen hebben ze niet echt. Ze hebben er niets mee, maar ook niets tegen, zeggen ze. En ook met keten hebben ze niets. ,,Dat is iets voor de boeren.”
Toekomst
Het merendeel van de jongeren gaat naar school, werkt of doet allebei. Sommigen hebben nog echt geen idee over hun toekomst, maar anderen hebben duidelijke plannen. Richard wil leraar Engels worden en Romy wil een paar maanden naar Frankrijk waar ze onlangs een halfjaar heeft gewerkt en ze wil graag een eigen huis. Na Frankrijk wil ze het diploma Sociaal Cultureel Werk halen en met randgroepjongeren werken. Anderen willen in de ouderenzorg werken of schoonheidspecialiste worden. En weer een ander wil jongerenwerker worden en gaat binnenkort stagelopen bij de Krakerrr. Sonny wordt vakman metselen: ,,Ik wil echt een topmetselaar worden!”, zegt hij stellig.
Als straks het park De Groene Scheg op de schop gaat en opnieuw wordt ingedeeld, zouden ze heel graag een pleintje voor henzelf krijgen. Met een overkapping. Dat zouden ze al heel luxe vinden en ze zouden er erg blij mee zijn. ,,Wij mogen nergens staan. Mensen gaan de politie bellen als ze zich aan ons storen. Overal waar we zijn, worden we weggejaagd. Ook bij de Schuilplaats mogen we niet meer staan.” De jongeren zouden het fijn vinden als bij de nieuwe indeling van het park een plek voor hen wordt ingeruimd en ze willen graag bij de plannen betrokken worden.
De gezellige avond glijdt voort en langzaam keert de een na de ander huiswaarts. Voor de meesten loopt de wekker weer vroeg af om naar school of naar het werk te gaan. Het is goed negen uur als ook de laatsten naar huis gaan. Van Richard krijg ik nog een aardige slogan mee: They're smooth but not criminal - ze zijn minzaam, maar niet crimineel. ,,Sluit daar maar mee af”, zegt hij.
(terug naar boven)
Boekbespreking: `Het leven van Evert. In de luwte van de snelweg'
Na het succes van `Mariahoeve. Drie gezusters en de strijd om het bestaan' van fotograaf Brand Overeem en schrijver Bert Paasman heeft het tweetal opnieuw een prachtig fotoboek uitgegeven: `Het leven van Evert. In de luwte van de snelweg'. Eigenlijk is het een heruitgave, want het boek is eerder uitgebracht, in de tijd dat Evert nog leefde. Nu, precies twintig jaar na zijn dood, hebben schrijver en fotograaf het verhaal van Evert compleet gemaakt. Het bestaande boek werd aangevuld met foto's en het verhaal uit de herfst van Everts leven.
(door: Jolette van Eijden)
Evert was een bijzonder en eigenzinnig persoon, die in zijn boerderijtje op de Veluwe, het huis waar hij werd geboren, zijn sobere leven leefde. Zonder enige luxe, de warmte van de houtkachel was zijn comfort. Verspilling kende hij niet. Hij was een man die at om te leven en die leefde om te eten. Maar een zonderling of kluizenaar was hij niet. Hij spelde dagelijks de krant van a tot z.
Pal langs zijn boerderijtje kwam een snelweg te liggen, maar dat deerde hem niet. In de luwte van de snelweg leefde hij voort in de stijl van zijn ouders. Volgens de orde van de seizoenen en de wetten van de natuur. Brand Overeem en Bert Paasman hebben hem een aantal jaren gevolgd en vastgelegd hoe hij leefde. Brand Overeem fotografeerde op de hem zo kenmerkende wijze: ingetogen, sfeervol en met respect. Beelden die eigenlijk geen toevoeging van woorden nodig hebben. Wat er toch nog meer over Evert te vertellen valt, heeft Bert Paasman in aanvullende teksten vastgelegd.
Het boek geeft een prachtig beeld van een leven dat volkomen tegengesteld is aan het leven in de huidige consumptie- en wegwerpmaatschappij. Evert gooide nooit iets weg, gebruikte alles wat het land en de natuur hem leverde.
Een boek heeft een indeling die de loop van de seizoenen volgt, net als het leven van Evert. Het toont op prachtige wijze de `directe verbondenheid tussen mens, natuur, arbeid, voedsel en voortbestaan', zoals Paasman het zelf zo mooi verwoordt.
Evert was een gelukkig mens, een rentmeester van de schepping.
`Het leven van Evert. In de luwte van de snelweg' is uitgegeven door De Fontein, Baarn.
Het gebonden boek met harde omslag telt 144 pagina's en 215 prachtige zwart-witfoto's.
ISBN 978 90 261 25287.
(terug naar boven)